I’m back on air!
Afgelopen week is uiteindelijk heel anders gegaan dan gepland. Ik zit op dit moment midden in Cairo tussen de demonstranten. Er is een avondklok. Er is geen politie meer, waardoor iedereen bang is voor plunderingen op winkels en huizen. Voor onze flat staan allemaal mannen en jongens met knuppels/stokken/golfssticks etc om ervoor te zorgen dat niemand deze flat in kan. Bijna alle straten zijn gebaricadeerd door de bewoners. Dit geeft wel een veilig gevoel. In de supermarkten was het een grote chaos. De deuren werden dichtgehouden, omdat de winkel te vol was. Iedereen is aan het hamsteren omdat niemand weet hoe het verder gaat.
Het is wel een bizarre situatie want het leger is de stad ingetrokken om voor orde te zorgen en ik heb warme chocolademelk gedronken op het balkon terwijl ik om me heen geweersschoten hoorde. Al weet niemand natuurlijk wat het leger uiteindelijk gaat doen. Gaan ze de kant van Mubarak kiezen? Of blijven ze de burgers beschermen?
Toch hebben we wel wat nuttigs gedaan
We hebben vorige week geholpen met het verhuizen van African hope. We hebben dozen volgestopt met “troep” en die naar beneden gesjouwd. Want er was geen lift in het gebouw.
Veel leraren zijn niet komen opdagen, omdat ze niet zijn aangenomen om te verhuizen.. beetje suf..
Maar ik heb gehoord dat het allemaal gelukt is!
Op mcs was het ook erg leuk! In de pauzes waren anneruth en ik constant de tikker/pakker/monster. De kinderen vonden het geweldig! Een wij ook natuurlijk, maar het was we heel vermoeiend. Haha
We leren de kinderen beter kennen, en zij ons ook. Het zijn allemaal schatjes
Ook zijn we begonnen bij wee care. ze hebben daar een soort winter programma voor de oudere kinderen. (waarom ze een paar weken geen school hebben weet ik niet). Dat programma houdt in dat ze elke week over een ander land werken. Ze knutselen/koken/zingen/dansen/spelen spelletjes over dat land. Ze leren over de cultuur van het land en ze bidden voor het land.
Wij hebben voorgesteld dat we een hollandse week gaan voorbereiden. Zodat we de kinderen kunnen vertellen waar we vandaan komen en allemaal typische nederlandse dingetjes zoals: klompen/tulpen/elfstedentocht/pannekoeken/koekhappen/jan smit etc.
Dat lijkt me heel erg leuk! Maar waarschijnlijk gaat het niet door vanwege de avondklok. Als die wordt opgeheven gaan ze weer open.
Veel mensen vertrekken of zijn al vertrokken. Maar ik voel me hier veilig. Ik ben niet echt bang (geweest) wel was en is het spannend wat er allemaal gaat gebeuren. En het is heel anders dan een week geleden. Het voelt allemaal zo onwerkelijk. En zo ver weg. Ik hoop dat we snel weer ons vrijwilligerswerk kunnen oppakken, want dat ligt wel stil nu. en omdat we geen internet hadden vanaf vrijdag heb ik leren haken, spelen we rummikub bakken we lekkere dingen en lees ik veel.
Jos Strengholt, de gastvader van Anneruth houdt een blog bij over de situatie in Egypte: www.strengholt.blogspot.com
Ik vind het superlief dat iedereen zich zo’n zorgen maakt over mij, maar dat is echt niet nodig! Als je wilt kan je wel gaan bidden voor dit land, want veel mensen zijn echt ten einde raad.
liefs

















